Монгол Улсын шигшээ багийн “Челленж цом” тэмцээнд оролцох гэсэн хоёр дахь оролдлого мөн л бүтэлгүйтлээ. “Талын хөх чононууд” өчигдөр улсынхаа нийслэл Улаанбаатар хотод Азийн хөлбөмбөгийн холбооны энэхүү тэмцээний сонгон шалгаруулах бүсийн хариу тоглолтыг Филиппиний багийн эсрэг хийсэн. Манайхан сар гаруйн өмнө Баколод хотод болсон эхний тоглолтод 0:2-оор хожигдоод байсан тул энэ удаа гурав ба түүнээс олон бөмбөгний зөрүүтэй ялах амаргүй даалгавартай талбайд гарсан юм.

МХБХ энэхүү тоглолтод ихээхэн ач холбогдол өгч, өндөр түвшинд зохион байгуулахыг чармайсан нь тод анзаарагдсан. Тасалбар худалдаж авсан үзэгч бүрт “Уухай” гэсэн бичигтэй хөгжөөн дэмжигчийн футболк, Монгол Улсын жижиг далбаа бэлэглэсэн. Түүнчлэн үзэгчдийн суудлыг гурав хувааж хоёр захаар нь улаан, төвд нь хөх хувцастай дэмжигчдээ суулгасан нь төрийн далбааг санагдуулж байв. Энэ өдөр хөх толбот монголчууд төрийнхөө далбааг олон зүйлээс харж болохоор байлаа. Шигшээ баг шинэ загварын өмсгөлтэй талбайд гарсан. Улаан футболк, цэнхэр шорт, улаан оймстой тоглолтын хувцастай байсан бөгөөд хэн ч харсан “Монголын баг тоглож байна” гэх сэтгэгдлийг төрүүлэхээр байв. Түүнчлэн хөтлөгчдийг дурдахгүй өнгөрч болохгүй. “ТВ коктейль” хамтлагийн жүжигчид тоглолт эхлэхээс дуустал үзэгчдийг хөгжөөсөн юм. Тэд үзэгчдээс “Филиппиний багийн хочийг “Золбин ноход” гэдэг юм байна. Харин Монголын багийг “Хөх чононууд” гэдэг. “Хөх чононууд” “Золбин ноход”-ыг барих уу” хэмээн асууж, цөсийг нь хөөргөж өгсөн. Энэ мэтчилэн олон зүйл сэдсэн нь үзэгчдийн сэтгэлд гойд нийцсэн. Өмнө нь Улаанбаатарт болж байсан тоглолтуудын үеэр хөгжөөн дэмжигчид жаахан тааруу тоглох нэгнийгээ гоочилдог байсан. “ТВ коктейль”-ийнхэн ч үүнийг мэдэж байсан тул “Хэрвээ манай хэн нэгэн тоглогч бага зэргийн алдаа гаргавал “Наадахаа соль, суулга” гэж битгий зэмлээрэй” хэмээн захиж байв.

Энэ жил 20 нас хүрч буй Ц.Ганбаяр шигшээ багийн хаалгыг манаж, хамгаалал­тын шугамд О.Очбаяр, Ц.Энхжаргал, Д.Лүмбэнгарав, С.Од­хүү нар хосолсон. Өмнөх тог­лол­тод үүргээ гялалзтал бие­лүүлсэн О.Очбаярыг эс тооцвол бусад гурав нь баргийн юманд тэвдэхээргүй болсон туршлагатай. Дасгалжуулагч С.Эрдэнэбат дундын шугамд Ц.Түмэнжаргал, А.Чинзориг, Б.Гарьдмагнай, Н.Цэдэн­бал нарыг илгээжээ. Ц.Түмэн­жаргалын баруун, Н.Цэдэн­балын зүүн жигүүрээс өгөх алсын дамжуулалт хэрэг болно хэмээн үзсэн нь лав. Харин галын шугамд шилдэг довтлогч Г.Төгсбаяртай Э.Ганзориг хосолсон. Э.Ганзориг яг цэвэр довтлогч биш тул Г.Төгсбаярын ардхан, туслах довтлогчийн үүрэг гүйцэтгэсэн юм. Манайхан хөгжөөн дэмжигчдийн уухайн дор тоглолтыг эхлүүлсэн ч өмнөхийн адил алдаа гаргаж, эхний гоолыг алдаж орхив. Өмнөх тоглолтод манай хаалганд гайхалтай гоол хийж байсан Емелио Калигдонг ур чадвар сайтай нэгэн болохоо харуулж, зүүн жигүүрт бужиг­нуулсан. Тэрбээр хэд хэдэн хамгаалагчийг хуурч, хаалга руу цохисныг Ц.Ганбаяр хаасан ч бөмбөгийг ганц хүрэлтээр барьж чадсангүй. Ойгоод ирсэн бөмбөгийг хоёр Янгхусбандын дүү нь болох Жеймс чихэж, эхний гоолыг хийсэн билээ. Тэрбээр тооны харьцааг нээснийхээ дараа сэтгэлийн хөдөлгөөнөө ил тод гаргаж, талбай дээгүүр нисэх мэт гүйсэн. Гоолын баяраа иймэрхүү маягаар тэмдэглэх нь тухайн багт сэтгэлзүйн давуу байдал үүсгэж, өр­сөлдөгчийнх нь тоглолтыг эвддэг. Дөнгөж дөрөв дэх минутад гоол алдсан нь манайханд бүр ч хүнд туссан. Учир нь зөрүүлж дөрвөн гоол хийж байж ирэх жил болох шигшээ тэмцээнд оролцох болсон юм.

Яг энэ үед тоглолтыг зорин ирсэн 3000 гаруй хөгжөөн дэмжигч “Монгол, Монгол, Монгол” хэмээн орилж, шигшээ багтаа урам өгсөн билээ. Хүндхэн даалгавартай болсон манайхан сэтгэлээр унасангүй. Үүний дараахан манайхан эсрэг багийн торгуулийн талбайд үзэгдэх нь олширсон. Ялангуяа зүүн жигүүрээс Н.Цэдэнбал дов­толж, эсрэг багийн зүр­хэнд шар ус хуруулж байлаа. Солгой хөлт хагас хам­гаа­лагч гоол хийх цөөнгүй боломж гаргасан ч төгсгөл хийх учиртай Э.Ганзориг, Г.Төгсбаяр нар эцсийн мөчид азгүйтээд байв. Харин энэхүү хүнд хэцүү үед Д.Лүмбэнгарав багийн ахлагч хүн ямар байхыг яруу тодоор харуулж, нас залуу, цус шингэн багтаа урам хайрласан. Манайхан хаалганаас 30 гаруй метрийн зайнаас чөлөөт цохилт гүйцэтгэх эрх олж авч, эндээс ирсэн бөмбөгийг хаалганы өмнө ганцаар зогссон Д.Лүмбэнгарав цохиж, тооны харьцааг тэнцүүлсэн билээ. Филиппинчүүд зохиомол отон тоглолт хийх гээд бүтэлгүйтсэн юм. Гоол гэдэг ид шидтэй зүйл болохоор манай баг ч сэргээд ирсэн. Үүнээс арван хормын дараа Д.Лүмбэнгаравын арын шугамаас өгсөн дамжуулалтыг Г.Төгсбаяр хүлээн авч, торгуулийн талбайд нэвтрэх үед эсрэг багийн тоглогч татаж унагалаа. Солонгос шүүгч эргэлзэлгүй торгуулийн цохилт заасан ч “хэрэгттэн”-г улаан байтугай шар хуудсаар ч торгоогүй билээ. Ерөнхийдөө талбайн шүүгчид үүргээ хангалтгүй гүйцэтгэснийг дурдах хэрэгтэй. Эсрэг багийн тоглогчид анхнаасаа цаг барьж, бөмбөг тоглолтод оруулахдаа хүртэл удаж төдөж байсны хариуд сануулах, хуудсаар торгохын алийг ч хийгээгүй нь хачирхалтай. Олон гоол хэрэгтэй багт иймэрхүү үйлдэл ихээхэн хор учруулдаг билээ. Талбайд нэг зэрэг хоёр бөмбөг ороод ирсэн үед ч шүүгч нар анзааралгүй тоглолтыг үргэлжлүүлж байсан юм.

Пенальтиг шигшээ багийн дэд ахлагч Б.Гарьдмагнай гүйцэтгэх болсон. Стандарт цохилт гүйцэтгэхдээ гаргуун түүнийг бөмбөгний ард ирэхэд хөлбөмбөгийн хорхойтнууд “Тооны харьцаа 2:1 боллоо” хэмээн бодсон нь лав. Гэвч Б.Гарьдмагнайн хаалганы зүүн булан руу цохисон бөмбөгийг хаалгач Эдуард Сакапано зөв тааж үсэрсний дүнд хаасан. Харин ойгоод ирснийг Гарьдаа нэмж цохисноор тооны харьцаа 2:1 болсон билээ. Эхний хагасын төгсгөлд манайхны тоглолт орж, довтолгоо илүү эмх цэгцтэй өрнөж байлаа. Гэвч тоглолтын гурав дахь гоолоос хойш удалгүй нэгдүгээр үе өндөрлөсөн. Үеийн завсарлагаанаар хөтлөгчид ч үүргээ гүйцэтгэж байлаа. Тэд үзэгчдээс “Халуун элгэн нутаг” дууг хувцас солих өрөөнд байгаа шигшээ багийнхандаа дуулдтал дуулахыг хүссэн. Манайхан ч хоолой мэдэн дуулсан билээ.

Ингээд сүүлийн хагас эхэлсэн. Харамсалтай нь болж эхэлж байсан манай багийн тоглолт завсарлагын дараа үгүй болжээ. Өнөөх эмх цэгцтэй довтолгоо харагдахаа байж, талбайн голд ихэнх бөмбөгөө таслуулж байв. Зочин нь баг ч илт хойш сууж тоглосон нь нөлөөлсөн. Манайхан энгийн гэмээр алдаа цөөнгүй гарсан нь харамсалтай. Шигшээ багийн ерөнхий дасгалжуулагч, тоглогчид үүнийг тоглолтыг дараах хэвлэлийн бага хурал дээр ийн тайлбарласан. “Шигшээ баг нутагтаа, ийм олон үзэгчийн өмнө төдийлөн тоглоод байдаггүй. Тиймээс сандарч, биеэ барих зүйл байсан” хэмээсэн юм.

Энэ үед Монголын багийн хамгийн аюултай довтолгоо Г.Төгсбаяр гүйцэтгэсэн. Тэрбээр зүүн жигүүрээс ирсэн алсын дамжуулалтыг эсрэг багийн хаалгачтай тэмцэлдэн байж эвгүй өнцгөөс мөргөсөн. Энэхүү бөмбөг явсаар хаалганы хөндлөвч оносон билээ. Төгсөө өөрийгөө ямархуу өндөр зэрэглэлийн довтлогч вэ гэдгээ дахин баталсан. Чухамхүү тэр л сүүлийн арваад жилийн хугацаанд шигшээ багийн довтолгооны ачааг нуруундаа үүрсэн ирсэн юм. Харамсалтай нь түүний бэртэл сэдэрсэн тул сэлгээнд сууж, оронд нь Б.Анар талбайд гарч ирсэн. Б.Анар зүүн жигүүрт хамгаалснаар С.Одхүү төвийн хамгаалалт руу орж, багийн ахлагч Д.Лүмбэнгарав довтолгоонд хүч нэмэх болов. Харамсалтай нь манай багт дахиж хоёр гоол хийхэд цаг хүрэлцсэнгүй. “Хөх чононууд” 2:1-ээр илүүрхсэн ч хоёр тоглолтын нийлбэрээр ялагдал хүлээв /2:3/. Хэрвээ тоглолтын эхэнд гоол алдаагүй бол нийлбэр дүн тэнцэж, нэмэлт 30 минут үргэлжлэх байлаа. “Дельта сервис” компани “Man of the match” буюу тоглолтын шилдгээр Д.Лүмбэнгаравыг тодруулж, сая төгрөгөөр шагнасан нь нүдээ олсон шийдвэр байлаа.

Монгол – Филиппин 2:1

Гоол: Д.Лүмбэнгарав 22, Б.Гарьдмагнай 35 – Жеймс Янгхусбанд 4

Монгол /4-4-2/: Ц.Ганбаяр, О.Очбаяр-Ц.Энхжаргал-Д.Лүмбэнгарав-С.Одхүү, Ц.Түмэнжаргал /А.Эрдэнэбаяр 89/-А.Чинзориг-Б.Гарьдмагнай-Н.Цэдэнбал, Э.Ганзориг /З.Баттулга 63/-Г.Төгсбаяр /Б.Анар 80/

Ерөнхий шүүгч: Ко Хюн-Жинь /БНСУ/

Захын шүүгч: И Жун-Минь /БНСУ/, Жен Вейсян /БНХАУ/

Дөрөвдүгээр шүүгч: Ма Нин

Шар хуудас: Д.Лүмбэнгарав 40 – Ж.Янгхусбанд 43, Гритвич 59, Борромео 80

Улаанбаатар, МХБХ-ны төв талбай, 3000 үзэгч